• 1
czwartek, 27 sierpnia 2020 12:10

WSPOMNIENIA Z BITWY cz. 4, próba generalna

Napisane przez Hanna Matecka-Wieczorek
Oceń ten artykuł
(0 głosów)
Próba generalna odbywająca się w przeddzień inscenizacji nalotu bombowego na Mławę 1939 to punkt, w którym wszystkie dotychczas rozproszone elementy przygotowań: aktorzy, scenografia, rekwizyty, scenariusz, tło muzyczne i dodatkowe efekty jak, np. pirotechnika łączyły się w jedną wspólną całość.
Tego dnia do dyspozycji była w końcu ulica pomiędzy budynkiem domu kultury a ratuszem. Rozstawiana była scena z podwyższeniem, skąd następnego dnia płynął do widzów komentarz przybliżający obraz przedwojennej Mławy oraz informacja o momencie rozpoczęcia wojny. Pojedyncze dotąd scenki zaczynały stanowić całość; dopracowywane były również momenty wejść i zejść poszczególnych aktorów. Rozstawiane i wstępnie aranżowane były też stragany. Pirotechnicy zabezpieczali teren pod wybuchy, zdarzało się, że już podczas próby generalnej udało się wystrzelić choć jeden z przygotowanych „pocisków”.

Na niebie po raz pierwszy pojawiały się samoloty, a aktorzy mieli za zadanie przygotować się do odpowiedniego odgrywania momentu nalotu. To prawdziwy majstersztyk reżyserski dograć wylot samolotu z odległego lotniska z rozwojem całej akcji na miejscu tak, by trafić w punkt.

Tego odpowiedzialnego zadania przez lata podejmował się Mariusz Tarnożek, aktor i reżyser — często występujący podczas inscenizacji w podwójnej roli. Na przestrzeni lat widowisko reżyserowali także: Daniel Jacewicz (2008 r., wspólnie z Mariuszem Tarnożkiem oraz w 2011 r. sam z Teatrem Brama) czy Adam Biernacki (2015 r.). W 2016 r. reżyserką rekonstrukcji na polu w Uniszkach Zawadzkich była pani Hanna Zarębska, ówczesna wieloletnia instruktor ds. teatru MDK.

Wymieniając reżyserów widowiska, nie sposób nie wspomnieć o cywilnych i wojskowych grupach rekonstrukcyjnych, przez lata wspierających imprezę tak aktorsko, jak również poprzez udostępnianie elementów scenografii: straganów, rekwizytów, strojów. Przede wszystkim należy wymienić Grupę Rekonstrukcji Historycznej Ludności Cywilnej Mława, Grupę Radzanovia oraz Grupę Rekonstrukcyjną Cywile Mława, a także wpierające imprezę liczne grupy militarne z terenu całej Polski.

Przygotowania do inscenizacji kończyły się odprawą — metodycznym sprawdzeniem ubioru, wyglądu i dodatków; upewnieniem się, czy komuś nie brakuje danego rekwizytu, w końcu także rozdaniem banknotów i monet odpowiednim osobom oraz wyznaczeniem tych, którzy polegną. Przypominane były zasady bezpieczeństwa i wzajemnego wsparcia podczas gry na placu. Zdarzały się ustalane na ostatnią chwilę zmiany, gdy z różnych życiowych przyczyn pojedyncza osoba, a niekiedy cała grupa osób, przekazywała informację, że nie da rady dotrzeć — i gotowe sceny trzeba było jeszcze na szybko pozmieniać, uzupełnić, doprecyzować.

Tak powstawał teatr żywy ulicy rządzący się szczególnymi prawami, które zawsze trzeba wziąć pod uwagę.

Czytany 164 razy

Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem